Michael Jackson’s Ghosts

King, Jackson i pomysł na opowieść grozy

Geneza projektu sięga 1993 roku i pomysłu związanego z utworem „Is It Scary”. Z czasem niewielkie przedsięwzięcie rozrosło się w film, w którym muzyka, taniec i efekty specjalne są podstawowym sposobem opowiadania historii. Udział Stephena Kinga dotyczył współtworzenia koncepcji i opowieści; nie należy przedstawiać go jako jedynego autora gotowego scenariusza.

W rozwijaniu materiału uczestniczyli także Michael Jackson, Mick Garris i Stan Winston. Katalog festiwalu w Cannes wymienia Garrisa, Kinga i Winstona wśród autorów scenariusza. Przy takiej produkcji rozróżnienie pomysłu, opracowania historii i realizacji jest szczególnie istotne: końcowy efekt powstawał na styku kilku dziedzin.

Maestro przeciwko mieszkańcom miasteczka

Do rezydencji tajemniczego Maestro przybywa burmistrz z grupą mieszkańców. Nie podoba im się zainteresowanie dzieci niezwykłym sąsiadem. Zamiast zwykłej rozmowy rozpoczyna się pokaz nadprzyrodzonych zdolności, przemian i obecności duchów. Dom staje się sceną, na której gospodarz odpowiada na oskarżenia językiem widowiska.

Film można odczytywać jako historię o odmienności i zbiorowej podejrzliwości. Wygląd potwora nie przesądza tu o moralnej ocenie postaci, a człowiek występujący w imieniu porządku sam budzi niepokój. Groteska i taniec pozwalają zmieniać ton scen: strach przechodzi w zabawę, a pozorna przewaga tłumu zostaje podważona.

Stan Winston i praca nad efektami

Początkowo reżyserię planowano powierzyć Mickowi Garrisowi. Gdy projekt wszedł w kolejną fazę, Garris był zajęty telewizyjnym „Lśnieniem” i polecił Stana Winstona. Zmiana skierowała produkcję ku doświadczeniu twórcy efektów i charakteryzacji.

Jackson wystąpił w kilku postaciach, między innymi jako Maestro i burmistrz. Przemiany twarzy oraz ciała nie są dodatkiem do oddzielnej fabuły: stanowią część konfliktu i określają sposób, w jaki bohaterowie próbują przejąć kontrolę nad sytuacją. Dlatego opis tego utworu jako zwykłego krótkiego teledysku pomija znaczną część jego konstrukcji.

Pokazy w 1996 i 1997 roku

Film prezentowano już pod koniec 1996 roku przy okazji seansów „Thinner”. W 1997 roku znalazł się w pokazach specjalnych festiwalu w Cannes. Festiwalowa prezentacja nie była więc początkiem całej historii dystrybucji. Datę ukończenia, pierwszych pokazów i późniejszej obecności festiwalowej trzeba rozpatrywać osobno.