Desperacja

Autor adaptuje własną powieść

Scenariusz „Desperacji” Stephen King przygotował na podstawie swojej powieści z 1996 roku. Realizacją kierował Mick Garris, a amerykańska stacja ABC pokazała film 23 maja 2006 roku. Są to dwa odrębne wydarzenia bibliograficzne: publikacja prozy i premiera jej telewizyjnej adaptacji. Film nie jest ekranizacją „Regulatorów”, choć ta książka tworzy z powieściową „Desperacją” szczególną literacką parę.

Zatrzymanie na drodze

Peter i Mary Jacksonowie jadą przez Nevadę, gdy zatrzymuje ich policjant Collie Entragian. Pozorna kontrola drogowa prowadzi do aresztowania i przewiezienia do niemal opuszczonego miasteczka. Wśród zatrzymanych znajdują się również członkowie rodziny Carverów. Kolejne spotkania odsłaniają skalę zagrożenia wykraczającego poza działania jednego brutalnego funkcjonariusza.

W historię zostają wciągnięci pisarz John Marinville, Steve Ames oraz inni podróżni. Muszą działać wspólnie, choć wcześniej nie tworzyli żadnej grupy. To przymusowe zbliżenie nie usuwa ich różnic. Osoby dorosłe i dziecko inaczej rozumieją sytuację, a próba ucieczki wymaga także odpowiedzi na pytanie, z czym właściwie mają do czynienia.

Przemoc władzy i wymiar religijny

Pierwsza część opowieści wykorzystuje lęk przed instytucją, od której zwykle oczekuje się ochrony. Mundur i możliwość zatrzymania podróżnego pozwalają Entragianowi przejąć kontrolę. Późniejsze wydarzenia nadają temu zagrożeniu wymiar nadnaturalny, związany z przeszłością miejscowej kopalni.

Istotna jest również wiara Davida Carvera. Nie stanowi jedynie ozdobnego elementu charakterystyki: wpływa na sposób, w jaki chłopiec interpretuje zdarzenia i własne zobowiązania. W adaptacji szczególnie interesujące jest przełożenie takiego wewnętrznego doświadczenia na zachowanie, dialog i decyzje postaci.

Obsada i porównanie wersji

Colliego Entragiana zagrał Ron Perlman, Marinville’a Tom Skerritt, Steve’a Amesa Steven Weber, a Mary Annabeth Gish. Powierzenie tak różnych ról rozpoznawalnym aktorom pomaga szybko określić relacje w grupie, na które powieść może poświęcić więcej miejsca.

Osobne karty powieści i filmu z 2006 roku ułatwiają porównanie. Przy analizie scenariusza warto śledzić zwłaszcza selekcję bohaterów, kondensację wydarzeń oraz to, które elementy literackiej narracji zastąpiono sceną możliwą do pokazania na ekranie.