The Library Policeman

„Policjant biblioteczny” („The Library Policeman”) opowiada o Samie Peeblesie i jego walce ze starym lękiem. Sam ma wygłosić przemówienie w miejscowym Rotary Club. Asystentka biurowa Naomi Higgins kieruje go do publicznej biblioteki, gdzie znajdzie książki pomocne przy pisaniu tekstu. Starsza bibliotekarka Ardelia Lortz wyrabia mu kartę i pomaga w poszukiwaniach. W dziale dziecięcym Sam zauważa niepokojące plakaty, wśród nich jeden z przerażającym Policjantem bibliotecznym, i rozmawia o nich z bibliotekarką, ale ta go zbywa. Książki wypożycza z uwagą, że trzeba je oddać na czas, bo inaczej ona będzie musiała posłać za nim Policjanta bibliotecznego.

Dlaczego zwykły termin zwrotu budzi grozę?

Sam Peebles początkowo chce tylko przygotować przemówienie. Biblioteka powinna dostarczyć mu pomocy, lecz jej reguły zostają przedstawione jako groźba. Dorosły obowiązek zwrotu książek uruchamia strach, który nie daje się wyjaśnić samą wysokością kary czy możliwością upomnienia.

King wywodził pomysł z rozmowy ze swoim synem Owenem. Chłopiec wspomniał o „policji bibliotecznej”, chociaż wiedział, że taka instytucja nie istnieje; zasłyszana wcześniej historia nadal budziła niepokój. Autor rozpoznał w niej własny dziecięcy lęk i zaczął rozważać, jak długo podobne wyobrażenia mogą działać. Gotowa nowela zawiera także trudne motywy przemocy seksualnej wobec dziecka. Nadprzyrodzone zagrożenie łączy się tu z powrotem traumy, nie z samym komicznym pomysłem na karę biblioteczną.

Publikacja i wydania

Pierwodruk anglojęzyczny: „Four Past Midnight”, 1990. Tekst należy do zbioru „Czwarta po północy” („Four Past Midnight”), wydanego w oryginale w 1990 roku.

Powiązane lektury

„Babcia” także opiera grozę na wspomnieniach, których znaczenie stopniowo staje się dla bohatera coraz wyraźniejsze.

Przeczytaj o utworze „Babcia”.