Gramma

„Babcia” („Gramma”) zaczyna się w Castle Rock w stanie Maine. Jedenastoletni George Bruckner jest w domu z matką Ruth, gdy dowiadują się, że jego trzynastoletni brat Buddy złamał kostkę podczas gry w baseball. Matka jedzie po Buddy’ego do szpitala, a George niechętnie zgadza się popilnować przykutej do łóżka babci. Zostaje z nią sam i przypomina sobie przerażające wydarzenie sprzed pięciu lat, gdy babcia chciała go przytulić. Wraz z nim wracają kolejne wyparte wspomnienia.

Dziecko pozostawione z rodzinną tajemnicą

Wyjazd Ruth do szpitala pozbawia George’a osoby, której mógłby natychmiast powiedzieć o swoim strachu. Ma wykonywać zwyczajny obowiązek, ale czuje, że nie zna całej prawdy o babci. Wspomnienia wracają fragmentami, a domowa cisza daje im coraz większą siłę.

King łączy lęk przed chorym, starzejącym się ciałem z niepokojem dotyczącym przemilczanej historii rodziny. Nie należy utożsamiać tych dwóch rzeczy: nadprzyrodzony horror wykorzystuje dziecięcą perspektywę, nie jest opisem opieki nad starszymi ludźmi. George próbuje odtworzyć znaczenie rozmów i zdarzeń, których wcześniej nie rozumiał. Czytelnik poznaje zagrożenie w podobnym rytmie, bez dorosłego przewodnika objaśniającego, które obawy są zasadne.

Publikacja i wydania

Pierwodruk anglojęzyczny: „Weirdbook”, wiosna 1984. Tekst należy do zbioru „Szkieletowa załoga” („Skeleton Crew”), wydanego w oryginale w 1985 roku.

Powiązane lektury

„Policjant biblioteczny” również pokazuje trwałość dziecięcego strachu, ale przenosi jego konsekwencje w dorosłe życie bohatera.

Przeczytaj o utworze „Policjant biblioteczny”.