Creepshow

Filmowa groza wraca na plansze

Oficjalna bibliografia Kinga opisuje „Creepshow” jako komiksową adaptację filmu przygotowaną jako publikacja towarzysząca. To ważne rozróżnienie: komiksowa stylistyka ekranizacji nie oznacza, że film powstał na podstawie tego albumu. Projekt świadomie nawiązuje do tradycji krótkich, makabrycznych historii obrazkowych.

Pięć osobnych historii

W zbiorze znajdują się „Dzień ojca”, „Samotna śmierć Jordy’ego Verrilla”, „Skrzynia”, „Jak pozostać na fali” i „Lubią się podkradać”. Każda ma własnych bohaterów i zagrożenie, a wspólnym mianownikiem są groteska, niepokojąca przemiana codzienności i przewrotna puenta.

Krótka forma wymaga szybkiego rozpoznania sytuacji. Rodzinna uraza, zazdrość albo przekonanie o własnej przewadze wystarczają, by uruchomić mechanizm historii. Album można czytać pojedynczymi opowieściami, choć zestawienie wszystkich pięciu najlepiej pokazuje różnorodność tonu: od czarnego humoru do cielesnej odrazy.

Co zmienia medium komiksowe?

Na ekranie tempo sceny wyznaczają montaż i aktorzy. W albumie czytelnik może zatrzymać wzrok na detalu, wrócić do wcześniejszego kadru albo przyjrzeć się temu, co zapowiada puentę. Rysunek Berniego Wrightsona sprzyja takiej uważnej lekturze. Michele Wrightson uczestniczyła w opracowaniu barwnym, a okładkę stworzył Jack Kamen.

Warto porównać plansze z filmem z 1982 roku i osobną kartą scenariusza. Są to powiązane realizacje tych samych pomysłów, lecz nie identyczne doświadczenia odbioru.

Wydanie oryginalne i polskie

Anglojęzyczny album ukazał się w lipcu 1982 roku w miękkiej oprawie. Polska edycja Albatrosa z 13 listopada 2019 roku liczy 64 strony, ma format 200 × 260 mm i ISBN 978-83-8125-796-1. Przekład przygotowała Paulina Braiter. To późniejsze wydanie polskie, nie data powstania komiksu; wcześniejsza edycja Albatrosa nosi datę 25 października 2017 roku.